ජයග්‍රහණය පෙනි පෙනී ගිලිහී ගිය තරගයක ශ්‍රී ලංකාව යළි සොයාගත් ජවය ගැන කතාවක්!

පරාජය ක්‍රීඩාවේ කොටසකි. එහෙත් පරාජයටත් තර්කයක් තිබිය යුතුය. සටනක් තිබිය යුතුය. අවසාන මොහොත දක්වා ජයග්‍රහණය හඹා යන අධිෂ්ඨානයක් තිබිය යුතුය.

</p>

<p>

අද (29) ලාහෝර්හිදී එංගලන්තයට එරෙහිව ලකුණු 55කින් පරාජය වූ බව සැබෑය. එහෙත් මෑතක දී නුදුටුව සටන්කාමීත්වය, අධිෂ්ඨානය යළිත් ශ්‍රී ලංකා කණ්ඩායම තුළ දැල්වෙන ආකාරය දුටුවෙමු.

</p>

<p>

එංගලන්තය කඩුලු පහකට ලකුණු 386ක් රැස් කළේය. බෙන් ඩකට් පන්දු 132කින් ලකුණු 167ක් ලබා ගත්තේය. ටොම් බැන්ටන් ලකුණු 74ක් රැස් කළේය. ඔවුන් දෙදෙනාගේ ආරම්භක සබඳතාව ලකුණු 163කි.

</p>

<p>

ශ්‍රී ලංකාවට ජයග්‍රහණය සඳහා ලකුණු 387ක් අවශ්‍ය විය.

</p>

<p>

එය දැවැන්ත ඉලක්කයකි. එහෙත් අත්හැර දැමිය යුතු ඉලක්කයක් ලෙස ශ්‍රී ලංකා පිතිකරුවෝ එය නොසැලකූහ.

</p>

<p>

කුසල් මෙන්ඩිස් පන්දු 71කින් ලකුණු 89ක් රැස් කළේය. පවන් රත්නායක පන්දු 77කින් ලකුණු 118ක් ලබා ගත්තේය. ඒ ඉනිම තුළ තිබුණේ හුදු ප්‍රහාරාත්මක පිතිහරඹයක් නොවේ. තරගයක් දිනවිය හැකි බවට වූ විශ්වාසයයි.

</p>

<p>

පන්දුවාර 40ක් අවසානයේ ශ්‍රී ලංකාව කඩුලු පහකට ලකුණු 300කි. ජයග්‍රහණයට පන්දු 60කින් ලකුණු 87ක් අවශ්‍ය විය.

</p>

<p>

ජයග්‍රහණය පෙනෙන මානයේ තිබිණි. තවත් විශිෂ්ට හඹා යෑමක අවස්ථාව උදා වී තිබිණි.

</p>

<p>

එහෙත් එතැනින් තරගය වෙනස් විය. අවසන් කඩුලු පහ ලකුණු 31ක් තුළ බිඳ වැටිණි. පන්දුවාර 45.1කදී ශ්‍රී ලංකා ඉනිම ලකුණු 331කට අවසන් විය. ලියම් ඩෝසන් ලකුණු 49කට කඩුලු හතරක් දවා ගත්තේය.

අපට තවමත් ඇත්තේ විසඳාගත යුතු ප්‍රශ්නයකි. ඒ දැවැන්ත ඉලක්කයක් හඹා යෑමට ඇති හැකියාව නොවේ. ගොඩනැගූ ජයග්‍රාහී අවස්ථාව අවසානය දක්වා ආරක්ෂා කරගැනීමට ඇති නොහැකියාවයි.

<span style="color:#dc2626">එංගලන්ත ඉනිම</span>

</p>

<p>

<figure style="margin:1.5rem 0;text-align:center"><img src="https://img1.hscicdn.com/image/upload/f_auto,t_ds_w_1280,q_80/lsci/db/PICTURES/CMS/424500/424539.jpg" alt="" style="max-width:100%;border-radius:6px" /><figcaption style="font-size:0.85em;color:#6b7280;margin-top:0.4rem"></figcaption></figure>

පළමුව පන්දුවට පහර දුන් එංගලන්තය ශ්‍රී ලංකා පන්දු යවන්නන්ට කිසිදු සහනයක් ලබා දුන්නේ නැත. බෙන් ඩකට් සහ ටොම් බැන්ටන් පළමු කඩුල්ලට ලකුණු 163ක සබඳතාවක් ගොඩනැගූහ. බැන්ටන් පන්දු 75කින් ලකුණු 74ක් රැස් කළේය. ඩකට්ගේ ඉනිම විශිෂ්ටය. පන්දු 132කින් ලකුණු 167කි. හතරේ පහර 24කි. ඔහුගේ ඉනිමේ එකදු හයේ පහරක් නොතිබීම විශේෂත්වයකි. ලාහෝර් ක්‍රීඩාංගණයේ ශ්‍රී ලංකා පන්දු යවන්නන් පාලනය කිරීමට එංගලන්ත පිතිකරුවෝ සමත් වූහ.

</p>

<p>

ඩකට් දැවී යන විට එංගලන්තය ලකුණු 301ක් ලබා තිබිණි. ඒ 42 වැනි පන්දුවාරයේදීය. හැරී බෲක් ලකුණු 44ක් ද, විල් ජැක්ස් ලකුණු 30ක් ද, ජෝර්ඩන් කොක්ස් පන්දු 27කින් ලකුණු 43ක් ද රැස් කළහ. අවසන් පන්දුවාර නවය තුළ එංගලන්තය තවත් ලකුණු 86ක් එක් කළේය. පන්දුවාර 50 අවසානයේ ලකුණු පුවරුව කඩුලු පහකට 386කි. එය ලාහෝර් ගඩාෆි ක්‍රීඩාංගණයේ එක්දින ජාත්‍යන්තර තරගයකදී වාර්තා වූ ඉහළම ලකුණු සංඛ්‍යාවය. අසිත ප්‍රනාන්දු කඩුලු දෙකක් දවා ගත්තේය. ඉෂාන් මාලිංගගේ පන්දුවාර 11කින් ලකුණු 110ක් උදුරා ගැනිණි. ශ්‍රී ලංකාවට එල්ල වූ අභියෝගයේ තරම එය පැහැදිලි කළේය.

</p>

<p>

<span style="color:#dc2626">ශ්‍රී ලංකා ඉනිම</span>

</p>

<p>

ලකුණු 387ක ඉලක්කයක් හඹා යෑමට පිටියට පිවිසි ශ්‍රී ලංකාව පළමු කඩුල්ල ලකුණු 13දී අහිමි කරගත්තේය. එහෙත් සටන අත්හැරියේ නැත. අවිශ්ක ප්‍රනාන්දු සහ නායක කුසල් මෙන්ඩිස් දෙවැනි කඩුල්ලට ලකුණු 84ක් එක් කළහ. අවිශ්ක දැවී ගියේ ලකුණු 97දීය. කුසල් මෙන්ඩිස් පන්දු 71කින් ලකුණු 89ක් රැස් කළේය. ඔහු දැවී යන විට ශ්‍රී ලංකාව කඩුලු තුනකට ලකුණු 177කි. අනතුරුව පවන් රත්නායක ඉනිමේ වගකීම භාර ගත්තේය. ජනිත් ලියනගේ සමඟ වේගවත් සබඳතාවක් ගොඩනැගුවේය. පවන් පන්දු 70කින් සිය ශතකය සම්පූර්ණ කළේය. අවසානයේ පන්දු 77කින් ලකුණු 118කි. මේ පිතිහරඹය තුළ තිබුණේ දැවැන්ත ඉලක්කයකට බිය නොවන තරුණ ක්‍රීඩකයකුගේ අධිෂ්ඨානය ය.

</p>

<p>

<figure style="margin:1.5rem 0;text-align:center"><img src="https://img1.hscicdn.com/image/upload/f_auto,t_ds_w_1280,q_80/lsci/db/PICTURES/CMS/424500/424569.jpg" alt="" style="max-width:100%;border-radius:6px" /><figcaption style="font-size:0.85em;color:#6b7280;margin-top:0.4rem"></figcaption></figure>

පන්දුවාර 40ක් අවසානයේ ශ්‍රී ලංකාව කඩුලු පහකට ලකුණු 300ක් ලබා සිටියේය. ජයග්‍රහණයට අවශ්‍ය වූයේ පන්දු 60කින් ලකුණු 87ක් පමණි. කඩුලු පහක් අතැතිව එය කළ නොහැකි දෙයක් නොවීය. එහෙත් එතැන් සිට සියල්ල බිඳ වැටිණි. ලකුණු 315දී හයවැනි කඩුල්ල බිඳ වැටුණේය. ලකුණු 320දී හත්වැනි කඩුල්ලත් අහිමි විය. පවන් රත්නායක දැවී ගියේ ලකුණු 329දීය. ලියම් ඩෝසන් ලකුණු 49කට කඩුලු හතරක් දවා ගත්තේය. අවසන් කඩුලු පහ ලකුණු 31ක් තුළ අහිමි විය. පන්දුවාර 45.1කදී ශ්‍රී ලංකා ඉනිම ලකුණු 331කට නිමා විය. ජයග්‍රහණය සඳහා ගොඩනැගූ විශිෂ්ට හඹා යෑම පරාජයකින් අවසන් විය. ප්‍රශ්නය වූයේ සටනක් නොදීම නොවේ. ජයගත හැකිව තිබූ සටන අවසානය දක්වා රැගෙන යෑමට නොහැකි වීමය.

</p>

<p>

එහෙත් මේ පරාජය තුළ වැදගත් පණිවිඩයක් තිබේ.

</p>

<p>

මීට දින හතකට පෙර එංගලන්තය ලබා දුන් ලකුණු 430ක ඉලක්කය හඹා ගොස් ලෝක ක්‍රිකට් ඉතිහාසයට එක් වූ ශ්‍රී ලංකාව, අදත් ලකුණු 387ක ඉලක්කයක් හමුවේ පසුබැස්සේ නැත. එය අහම්බයක් නොවන බවට මේ තරග දෙකම සාක්ෂි සපයයි.

</p>

<p>

දැන් අවශ්‍ය වන්නේ මේ සටන්කාමීත්වය ස්ථාවර ජයග්‍රාහී පුරුද්දක් බවට පත් කිරීමය.

</p>

<p>

ශ්‍රී ලංකාව දැනටමත් පාකිස්තානයට එරෙහි අවසන් මහා තරගයට සුදුසුකම් ලබා තිබේ. එළඹෙන 31 වැනිදා ඒ අවස්ථාව උදා වෙයි.

</p>

<p>

අපට අවශ්‍ය වන්නේ සෑම තරගයක්ම ජයගන්නා කණ්ඩායමක් නොවේ. එවැන්නක් ලෝකයේ කොතැනකවත් නැත. අපට අවශ්‍ය වන්නේ ජයග්‍රහණය වෙනුවෙන් අවසන් පන්දුව දක්වා සටන් කරන කණ්ඩායමකි. අද පරාජය තුළ අප දුටුවේ එවැනි කණ්ඩායමක නැවත පිබිදීමය.

</p>

<p>

එය ජයග්‍රහණයකට වඩා අඩු වටිනාකමක් ඇති දෙයක් නොවේ. එහෙත් එහි සැබෑ වටිනාකම තීරණය වන්නේ ඒ ජවය ජයග්‍රහණයක් බවට පත් කරන දිනයේය.