කථානායකට එරෙහි විශ්වාසභංගය නතර වූයේ ඇයි? චෝදනා 50ක් මැද පාර්ලිමේන්තුවේ ගෞරවය පිළිබඳ ප්‍රශ්නයක්!

කථානායක ජගත් වික්‍රමරත්නට එරෙහිව විපක්ෂය ඉදිරිපත් කළ විශ්වාසභංග යෝජනාව නොවැම්බර් 03 වැනිදා විවාදයට නොගැනීමට තීරණය වී තිබේ. විපක්ෂය පවසන්නේ කථානායකවරයාට එරෙහිව බරපතළ චෝදනා 50ක් ඉදිරිපත් කර ඇති බවය. ආණ්ඩුව පවසන්නේ එම චෝදනා විවාදයට ගැනීමට විරුද්ධ නොවන නමුත්, විපක්ෂය ඉදිරිපත් කළ ලේඛනය පාර්ලිමේන්තු සම්ප්‍රදායට හා ස්ථාවර නියෝගවලට නොගැළපෙන බවය.

</p>

<p>

මේ ගැටුම සරල දේශපාලන ආරවුලක් ලෙස බැහැර කළ නොහැකිය. පාර්ලිමේන්තුවේ ප්‍රධානියාට එරෙහිව චෝදනා ඉදිරිපත් කිරීමේ අයිතියත්, එම චෝදනා ගෞරවනීය හා නීත්‍යනුකූල පදනමකින් විභාග කිරීමේ වගකීමත් මෙහිදී එකවර පරීක්ෂාවට ලක්ව තිබේ.

</p>

<p>

සභානායක බිමල් රත්නායක පාර්ලිමේන්තුවේදී කළ ප්‍රකාශය මෙහිදී විශේෂයෙන් වැදගත්ය. කථානායකවරයාට එරෙහි විශ්වාසභංගයක් ආණ්ඩුව සාදරයෙන් පිළිගත්තේ එය පූර්ව කථානායකවරුන් සම්බන්ධයෙන් අනුගමනය කළ සම්ප්‍රදායට ගැළපෙන, ගෞරවනීය හා විශ්වාසනීය ලේඛනයක් වනු ඇතැයි අපේක්ෂාවෙන් බව ඔහු ප්‍රකාශ කර තිබේ. එහෙත් ඉදිරිපත් වී ඇත්තේ විශ්වාසභංගයකට වඩා අසභ්‍ය ලේඛනයක් බවට ඔහු දැඩි විවේචනයක් එල්ල කළේය.

</p>

<p>

එය දේශපාලන විවේචනයක් පමණක් නොවේ. විශ්වාසභංගයක අන්තර්ගතය සහ පාර්ලිමේන්තුවේ විවාද විනය පිළිබඳ මූලික ප්‍රශ්නයක් එමඟින් මතු කෙරේ.

</p>

<p>

ඔක්තෝබර් 20 වැනිදා මාධ්‍යයට අදහස් දක්වමින් සභානායකවරයා තවත් නිශ්චිත කරුණක් හෙළි කළේය. පාර්ලිමේන්තු සේවකයකු සේවයෙන් ඉවත් කිරීමට එරෙහිව අධිකරණයේ පවතින නඩුවකට සම්බන්ධ කරුණු විශ්වාසභංගයේ අන්තර්ගත බවත්, එහි අපහාසාත්මක ප්‍රකාශ ඇති බවත් ඔහු පැවසීය. එම අවස්ථාවේදී යෝජනාව පිළිබඳ නීතිපතිවරයාගේ නිරීක්ෂණ ඉල්ලා ඇති බවද සභානායකවරයා තහවුරු කර තිබිණි.

</p>

<p>

එබැවින් ආණ්ඩුවේ විරෝධය විශ්වාසභංගයක් ඉදිරිපත් කිරීමේ අයිතියට එරෙහි විරෝධයක් ලෙස පමණක් හඳුන්වාදීම නිවැරදි නොවේ. ආණ්ඩුව ප්‍රශ්න කරන්නේ විපක්ෂය එම අයිතිය භාවිත කළ ආකාරයයි.

</p>

<p>

<span style="color:#dc2626">විපක්ෂයේ තර්කය</span>

</p>

<p>

එහෙත් විපක්ෂය මෙම විවේචනය පිළිගන්නේ නැත.

</p>

<p>

සමගි ජන බලවේගයේ මන්ත්‍රී අජිත් පී. පෙරේරා පවසන්නේ විශ්වාසභංගයේ අන්තර්ගත වන්නේ දූෂණය, බලය අයුතු ලෙස භාවිත කිරීම, පාර්ලිමේන්තු සම්ප්‍රදාය නොතකා කටයුතු කිරීම සහ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව හා ස්ථාවර නියෝග උල්ලංඝනය කිරීම ඇතුළු බරපතළ චෝදනා 50ක් බවය.

</p>

<p>

ඉන් චෝදනා 30කට පමණ පාර්ලිමේන්තුවේ අභ්‍යන්තර විමර්ශනයකින් සාක්ෂි සොයාගෙන ඇති බවත්, ඇතැම් කරුණු සම්බන්ධයෙන් අල්ලස් හෝ දූෂණ චෝදනා විමර්ශන කොමිෂන් සභාව විමර්ශන සිදුකරන බවත් ඔහු ප්‍රකාශ කරයි. මේවා විපක්ෂ මන්ත්‍රීවරයාගේ ප්‍රකාශ වන අතර, අදාළ විමර්ශන වාර්තා මඟින් ඒවායේ සත්‍යතාව වෙනම තහවුරු කළ යුතුය.

</p>

<p>

විපක්ෂය මතු කරන අනෙක් ප්‍රශ්නය වන්නේ විශ්වාසභංගය පාර්ලිමේන්තු මහලේකම්වරියගේ පරීක්ෂාවෙන් පසු න්‍යාය පුස්තකයට ඇතුළත් කර තිබියදී එය විවාදයට නොගැනීමය. එසේ භාරගත් යෝජනාවක් ආණ්ඩුවේ අභිමතය අනුව ඉවත් කළ නොහැකි බව අජිත් පී. පෙරේරාගේ තර්කයයි.

</p>

<p>

එහෙත් යෝජනාවක් න්‍යාය පුස්තකයට ඇතුළත් කිරීම සහ එය විවාදයට ගැනීම සඳහා අවශ්‍ය සියලු කොන්දේසි සම්පූර්ණ කිරීම එකම ක්‍රියාවලියක් නොවේ.

</p>

<p>

ඔක්තෝබර් 23 වැනිදා පාර්ලිමේන්තු කටයුතු පිළිබඳ කාරක සභාව නොවැම්බර් 03 වැනිදා විශ්වාසභංගය විවාදයට ගැනීමට කාලය වෙන් කළේ සංශෝධිත යෝජනාවක් ඉදිරිපත් කර එය පරීක්ෂා කිරීමේ කොන්දේසිය යටතේය. පාර්ලිමේන්තුවේ නිල වාර්තාව එය පැහැදිලිව තහවුරු කරයි.

</p>

<p>

විපක්ෂය ඔක්තෝබර් 28 වැනිදාට පෙර එම සංශෝධිත යෝජනාව ඉදිරිපත් නොකළ බව සභානායකවරයා පවසයි. ඒ අනුව නොවැම්බර් 03 වැනිදා විවාදය වෙනුවට පාර්ලිමේන්තුව කල් තැබීමේ විවාදයක් පැවැත්වීමට තීරණය වී තිබේ.

</p>

<p>

මෙහිදී පැහැදිලි වන්නේ විශ්වාසභංගය විවාදයට ගැනීමට ආණ්ඩුව ඉදිරිපත් කළ කොන්දේසියත්, එම කොන්දේසිය අනුව යෝජනාව සංශෝධනය නොකිරීමට විපක්ෂය ගත් ස්ථාවරයත් නිසා විවාදය ඇනහිට ඇති බවය.

</p>

<p>

<span style="color:#dc2626">ආරක්ෂා කළ යුත්තේ කථානායකවරයාද, පාර්ලිමේන්තුවේ ගෞරවයද?</span>

</p>

<p>

කථානායකවරයාට එරෙහිව විශ්වාසභංගයක් ඉදිරිපත් කිරීම පාර්ලිමේන්තු ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයට පටහැනි ක්‍රියාවක් නොවේ. එහෙත් එවැනි යෝජනාවක් ඉදිරිපත් කිරීමේදී පාර්ලිමේන්තුවේ ගෞරවය, විවාද විනය සහ අදාළ ස්ථාවර නියෝග ආරක්ෂා කිරීම අත්‍යවශ්‍යය.

</p>

<p>

පාර්ලිමේන්තු ස්ථාවර නියෝග 83 මඟින් කථානායකවරයා ඇතුළු නිශ්චිත තනතුරු දරන්නන්ගේ හැසිරීම පිළිබඳ කරුණු සාමාන්‍ය විවාදයකදී නොව, ඒ සඳහාම ඉදිරිපත් කරන විධිමත් යෝජනාවකින් සලකා බැලිය යුතු බවට නියම කර තිබේ.

</p>

<p>

එම විධිවිධානයේ අරමුණ චෝදනාවලින් කථානායකවරයා ආරක්ෂා කිරීම නොවේ. චෝදනා විභාග කිරීමේදී පාර්ලිමේන්තුවේ ගෞරවයත්, චෝදනාවට ලක්වන තැනැත්තාගේ අයිතිවාසිකම්ත් ආරක්ෂා කිරීමය.

</p>

<p>

මේ නිසා සභානායකවරයා මතු කරන විරෝධයට නිශ්චිත පදනමක් තිබේ. අධිකරණයේ විභාග වන කරුණු සහ අපහාසාත්මක ප්‍රකාශ ඇතුළත් ලේඛනයක් පාර්ලිමේන්තුවේ විවාදයට ගැනීමේදී අදාළ ස්ථාවර නියෝග අනුගමනය කළ යුතුය.

</p>

<p>

විශ්වාසභංගයක අරමුණ විය යුත්තේ චෝදනාවට ලක්වන පුද්ගලයා අපහාසයට පත් කිරීම නොව, ඔහු කෙරෙහි පාර්ලිමේන්තුවේ විශ්වාසය තවදුරටත් පවතින්නේද යන්න විභාග කිරීමය.

</p>

<p>

<span style="color:#dc2626">විසඳුම ඇත්තේ කොතැනද?</span>

</p>

<p>

මෙම ගැටලුව තවදුරටත් දිග්ගැස්වීමට අවශ්‍ය නැත.

</p>

<p>

පාර්ලිමේන්තු සම්ප්‍රදායට නොගැළපෙන බවට විරෝධය එල්ල වී ඇති කරුණු නිශ්චිතව හඳුනාගෙන, අදාළ ස්ථාවර නියෝග අනුව ඒවා සංශෝධනය කිරීමේ ක්‍රියාවලිය සම්පූර්ණ කළ යුතුය. චෝදනා විධිමත් ලෙස ඉදිරිපත් කිරීම සහ චෝදනා ඉවත් කිරීම එකක් නොවේ.

</p>

<p>

එසේම යෝජනාවේ අන්තර්ගතය පිළිබඳ මතභේදයක් පවතින්නේ නම්, එය පාර්ලිමේන්තුවේ අදාළ ක්‍රියාපටිපාටිය ඔස්සේ නිරාකරණය කරගත යුතුය. ඒ සඳහා නීතිපතිවරයාගේ නිරීක්ෂණද සලකා බැලිය හැකිය. එහෙත් අවසාන ආයතනික වගකීම පාර්ලිමේන්තුව සතුය.

</p>

<p>

ආණ්ඩුව විශ්වාසභංගය විවාදයට ගැනීමට සූදානම් බව ප්‍රකාශ කර තිබේ. සංශෝධිත යෝජනාවක් ඉදිරිපත් කරන්නේ නම් අයවැය විවාදයට පෙර ඒ සඳහා අවස්ථාව ලබාදිය හැකි බවද සභානායකවරයා පවසයි.

</p>

<p>

එම අවස්ථාව ප්‍රයෝජනයට ගැනීම විපක්ෂයේ වගකීමකි. විශ්වාසභංගයේ චෝදනා සැබවින්ම බරපතළ නම්, ඒවා විවාදයට ගැනීමට ඇති ක්‍රියාපටිපාටික බාධා ඉවත් කිරීමෙන් විපක්ෂයට කිසිවක් අහිමි වන්නේ නැත.

</p>

<p>

විපක්ෂය චෝදනා ඉදිරිපත් කළ යුත්තේ සාක්ෂි සහිතවය. ආණ්ඩුව ඒවා විභාග කිරීමට ඉඩ සැලසිය යුත්තේ නීතියට හා සම්ප්‍රදායට අනුකූලවය.

</p>

<p>

පාර්ලිමේන්තුවේ ගෞරවය රැකෙන්නේ කථානායකවරයාට එරෙහි විශ්වාසභංගයක් වැළැක්වීමෙන්වත්, විශ්වාසභංගයක නාමයෙන් ඕනෑම ලේඛනයක් විවාදයට ගැනීමෙන්වත් නොවේ. චෝදනාවත්, සාක්ෂියත්, විනිශ්චයත් නිසි තැන තබා කටයුතු කිරීමෙනි.