ජිනීවාහිදී ශ්‍රී ලංකාවෙන් අලුත් තර්කයක් – රටක් ඉලක්ක කරගත් මානව හිමිකම් යාන්ත්‍රණ සදාකාලික විය නොහැකි බව කියයි!

ජිනීවාහි පැවැත්වෙන එක්සත් ජාතීන්ගේ මානව හිමිකම් කවුන්සිලයේ 63 වැනි සැසිවාරයේදී ශ්‍රී ලංකාව, එක් එක් රටවල් ඉලක්ක කර පවත්වාගෙන යන මානව හිමිකම් ක්‍රියාදාම සීමාවකින් තොරව අඛණ්ඩව පවත්වාගෙන නොයා යුතු බවට ප්‍රබල තර්කයක් ඉදිරිපත් කර තිබේ.

</p>

<p></p>

<p>

කවුන්සිලයේ න්‍යාය පත්‍ර අයිතම 2 යටතේ පැවති සාමාන්‍ය විවාදයට එක්වෙමින් ශ්‍රී ලංකාවේ ජිනීවා නිත්‍ය නියෝජිත තානාපති සුමිත් දසනායක ප්‍රකාශ කළේ, විශේෂයෙන්ම එක් එක් රට සම්බන්ධයෙන් පවත්වාගෙන යන කවුන්සිලයේ බලතල සහ ක්‍රියාදාම, නිශ්චිත අරමුණු සහ මැනිය හැකි ප්‍රතිඵල මත වරින් වර සමාලෝචනය කළ යුතු බවය.

</p>

<p></p>

<p>

ඔහු මෙම අදහස ඉදිරිපත් කළේ එක්සත් ජාතීන්ගේ මානව හිමිකම් මහ කොමසාරිස් වෝල්කර් ටර්ක් අමතමිනි.

</p>

<p></p>

<p>

“කවුන්සිලයේ කිසිදු බලතල පැවරීමක් අවසානයක් නොමැති එකක් ලෙස සැලකිය යුතු නැත,” යන්න ශ්‍රී ලංකා නියෝජිතයාගේ ප්‍රකාශයේ මූලික අදහස විය.

</p>

<p></p>

<p>

<span style="color:#dc2626">ශ්‍රී ලංකාවේ ඉලක්කය කුමක්ද?</span>

</p>

<p></p>

<p>

මෙම ප්‍රකාශයේ වැදගත්කම පවතින්නේ එය ශ්‍රී ලංකාව පිළිබඳ එක් චෝදනාවකට හෝ එක් වාර්තාවකට පමණක් ලබාදුන් පිළිතුරක් නොවීම තුළය.

</p>

<p></p>

<p>

ඒ වෙනුවට ශ්‍රී ලංකාව ප්‍රශ්න කරන්නේ එක්සත් ජාතීන්ගේ මානව හිමිකම් කවුන්සිලය එක් රටක් සම්බන්ධයෙන් පිහිටුවන විශේෂ ක්‍රියාදාමයක් අවසන් කරන්නේ කවදාද සහ කුමන නිර්ණායක යටතේද යන්නයි.

</p>

<p></p>

<p>

තානාපති දසනායකගේ තර්කය අනුව, රටක් සිය දේශීය ක්‍රියාදාම ඔස්සේ ප්‍රගතියක් පෙන්වා තිබේ නම්, සංවාදය, සහයෝගීතාව සහ තාක්ෂණික සහාය ඔස්සේ මානව හිමිකම් තත්ත්වය වැඩිදියුණු කර තිබේ නම්, එම රට සම්බන්ධයෙන් ක්‍රියාත්මක වන විශේෂ ක්‍රියාදාම අවසන් කිරීම සඳහා විශ්වාසදායක මාර්ගයක් ද තිබිය යුතුය.

</p>

<p></p>

<p>

එවැනි ක්‍රියාදාමයක් තවදුරටත් පවත්වාගෙන යන්නේ නම්, එය දිගටම පවත්වාගෙන යාමේ ආයතනික අවශ්‍යතාව නිසා නොව, එහි සැබෑ අවශ්‍යතාව සහ ලබාගත හැකි ප්‍රතිඵල මත සාධාරණීකරණය කළ යුතු බව ද ශ්‍රී ලංකාව අවධාරණය කළේය.

</p>

<p></p>

<p>

<span style="color:#dc2626">යෝජනාවලට අවසන් වන දිනයක්?</span>

</p>

<p></p>

<p>

මෙහිදී තානාපති දසනායක තවත් නිශ්චිත යෝජනාවක් ඉදිරිපත් කළේය.

</p>

<p></p>

<p>

සුදුසු අවස්ථාවලදී එක් එක් රට සම්බන්ධයෙන් සම්මත කරන යෝජනාවලට ඒවා අවසන් විය යුතු අවස්ථාව හෝ ක්‍රමයෙන් ඉවත් කිරීමේ විධිවිධාන ඇතුළත් කළ යුතු බව ඔහු කියා සිටියේය.

</p>

<p></p>

<p>

එමෙන්ම එකිනෙකට සමාන හෝ එකිනෙක ආවරණය කරන බලතල සහ ක්‍රියාදාම පවතින්නේ නම් ඒවා ඒකාබද්ධ කිරීම හෝ විධිමත් කිරීම පිළිබඳව ද කවුන්සිලය සක්‍රීයව සලකා බැලිය යුතු බව ශ්‍රී ලංකාවේ අදහස වී තිබේ.

</p>

<p></p>

<p>

මේ සඳහා ශ්‍රී ලංකාව පසුබිමක් ලෙස පෙන්වා දී ඇත්තේ එක්සත් ජාතීන්ගේ වත්මන් ප්‍රතිසංස්කරණ ක්‍රියාවලියයි. එක්සත් ජාතීන්ගේ පද්ධතිය තුළ කාර්යක්ෂමතාව, ප්‍රමුඛතා තීරණය කිරීම සහ සම්පත් ඵලදායී ලෙස භාවිත කිරීම පිළිබඳව නැවත සිතා බැලීමට එම ක්‍රියාවලිය අවස්ථාවක් ලබාදෙන බව තානාපතිවරයා සඳහන් කළේය.

</p>

<p></p>

<p>

ඔහු පෙන්වා දුන්නේ සන්නද්ධ ගැටුම්, මානුෂීය අර්බුද, ජනතාව අවතැන්වීම සහ වෙනත් බරපතළ මානව හිමිකම් අර්බුද රැසක් ලෝකය පුරා පවතින අවස්ථාවක මානව හිමිකම් කවුන්සිලයේ සම්පත් වඩාත් හදිසි සහ බරපතළ තත්ත්වයන් වෙත යොමු කිරීම අවශ්‍ය බවය.

</p>

<p></p>

<p>

<span style="color:#dc2626">එහෙත් ජිනීවාහි තවත් පැත්තත් තිබේ</span>

</p>

<p></p>

<p>

ශ්‍රී ලංකාවේ මෙම තර්කය ඉදිරිපත් වන්නේ මෙරට සම්බන්ධයෙන් එක්සත් ජාතීන්ගේ මානව හිමිකම් කාර්යාලයේ අවධානය තවමත් අවසන් වී නොමැති පසුබිමකය.

</p>

<p></p>

<p>

63 වැනි සැසිවාරයට ඉදිරිපත් වූ ශ්‍රී ලංකාව පිළිබඳ යාවත්කාලීනයේදී වගවීම, අතීත බරපතළ මානව හිමිකම් උල්ලංඝනය කිරීම් සම්බන්ධ පරීක්ෂණ, ආරක්ෂක අංශ ප්‍රතිසංස්කරණ, ත්‍රස්තවාදය වැළැක්වීමේ පනත සහ අත්අඩංගුවේදී සිදුවන වධහිංසා හා මරණ ඇතුළු කරුණු සම්බන්ධයෙන් තවදුරටත් ගැටලු පවතින බව මානව හිමිකම් කාර්යාලය පෙන්වා දී තිබේ.

</p>

<p></p>

<p>

එබැවින් ශ්‍රී ලංකාව ඉදිරිපත් කරන “ප්‍රගතිය මැන බලා ක්‍රියාදාම අවසන් කළ යුතුය” යන තර්කයේ මූලික විවාදය ඉදිරියේදී ඇතිවන්නේ ප්‍රමාණවත් ප්‍රගතියක් සිදුවී ඇති බව තීරණය කරන්නේ කවුද සහ ඒ සඳහා භාවිත කරන නිර්ණායක මොනවාද යන ප්‍රශ්නය වටාය.

</p>

<p></p>

<p>

<span style="color:#dc2626">ශ්‍රී ලංකාව පිළිබඳ ජිනීවා සංවාදයේ වෙනසක්</span>

</p>

<p></p>

<p>

තානාපති දසනායකගේ ප්‍රකාශය ඒ අනුව ශ්‍රී ලංකාවට එල්ල වන එක් එක් චෝදනාව ප්‍රතික්ෂේප කිරීමකට වඩා පුළුල් රාජ්‍යතාන්ත්‍රික තර්කයක් ලෙස සැලකිය හැකිය.

</p>

<p></p>

<p>

ශ්‍රී ලංකාව මෙවර ඉල්ලා සිටින්නේ තමන් පිළිබඳ ජාත්‍යන්තර පරීක්ෂාව වහාම නතර කරන ලෙස පමණක් නොවේ. රටක් සම්බන්ධයෙන් ආරම්භ කරන විශේෂ මානව හිමිකම් ක්‍රියාදාමයකට එහි අරමුණු, ප්‍රගතිය මැනීමේ ක්‍රමය සහ අවසානය කරා යන පැහැදිලි මාර්ගයක් තිබිය යුතු බවට ප්‍රතිපත්තිමය තර්කයක් එය ඉදිරිපත් කරයි.

</p>

<p></p>

<p>

එම තර්කය කවුන්සිලයේ අනෙකුත් සාමාජික රටවල් අතර කොපමණ සහායක් දිනා ගන්නේද යන්න සහ එය ශ්‍රී ලංකාව සම්බන්ධයෙන් දැනට පවතින ජිනීවා ක්‍රියාදාමයට ප්‍රායෝගික බලපෑමක් ඇති කරන්නේද යන්න ඉදිරි සැසිවාර කටයුතු තුළ පැහැදිලි වනු ඇත.